Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10497 K.2016/6315

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup, Mahkemenin 07.04.2014 günlü kararında başvurulacak yasa yolunun hatalı gösterildiği ve bu nedenle temyiz süresinin işlendiğinden söz edilmeyeceği cihetle, sanığın 14.05.2014 günlü temyizinin süresinde olduğunan kabulü ile yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/1. maddesi uyarınca eylemin tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerekmemesi gibi istisnai hallerde evrak üzerinde karar verilmesi mümkündür. Mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini, takdir hakkı kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda ise davaya katılan veya şikâyetçiye de haber verilerek “duruşma açılıp” sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; 5252 sayılı Yasanın 9/1. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde “duruşmalı açılıp” anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da hükümlünün 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80 ve aynı yasanın 503/1, 80 ve 522 maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun temel cezanın tayini ile ağır hapis cezasının hapse çevrilerek bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümleri somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,