Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10882 K.2017/2904

1- Sanık ... hakkında, mühür bozma suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında, mala zarar verme ve tehdit suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34 . maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen “tehdit” suçunun uzlaşma kapsamına alındığından, taraflara usulüne uygun uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu bulunması,

Mala zarar verme suçu yönünden sanığın işletmekte olduğu lokantanın camlarını kırmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edildiği olayda, lokantanın camlarının kırıldığının sanık tarafından Jandarmaya ihbar edildiği, karakolda sanığın mal sahibi müşteki .... gördüğünde “camları neden kırdın” diyerek üzerine yürümeye kalkıştığına ilişkin tutanak düzenlendiği, tanık ...’in beyanına göre lokantanın bahçesinde kendi sebzeleri ile uğraştığı sırada ...nin lokantaya gelerek kazma ile sadece kapı kilidini kırıp lokantaya girdiğini gördüğünü beyan etmesi karşısında;

sanığın savunmasının aksine, lokantanın camlarını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğine ilişkin, hükümlülüğe yeter nitelikte delil elde edilemediği ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,