Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1117 K.2018/4869

Kasten yaralama ve silahla tehdit suçundan; mahkumiyet

A-Kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1.320TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C-Silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-TCK'nın 150/1 maddesi yollaması ile silahla tehdit suçundan sorumlu tutulan sanık hakkında, şartları bulunmadığı halde, aynı hukuki nedene dayanılarak haksız tahrik hükümleri uyarınca cezasında indirim yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre; sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 13 ay 10 gün olarak eksik tayini,