Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/11674 K.2018/5675

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini ve faturaların gerçek bir mal alışverişine dayandığını iddia etmesi ve sahte faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt incelemeler yapıldığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanık tarafından kullanılan ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması,

açıldığının anlaşılması ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyalarının intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması,

kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak düzenleyen şirketler ile sanığın işletmesinin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden,

eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Suça konu faturaların kurumlar vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2008 olacağı ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesindeki cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alınmadan temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi ile eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,