Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/11960 K.2017/1894

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sahte fatura kullanmak ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu, kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.03.2014 tarih, 2012/11-1382 esas, 2014/124, 11.07.2014 tarih, 2012/11-1512 esas, 2014/366 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, CMK 225/2 maddesi gereğince, mahkeme fiilin nitelendirmesinde iddia ile bağlı olmadığından, fiilin nitelendirmesini serbestçe yapabilecek olup, nitelendirmede mütalaa ve iddianame ile bağlı olmadığı,

"sahte fatura kullanmak" ve "muhteviyatı itibariyle sahte fatura kullanmak" suçlarının vasıflarının farklı olduğu, ancak mahkemenin bu suçlar yönünden vasıf değişikliğinde yeniden mütalaa alması gerekmediği gibi; esas itibariyle somut olayda, kamu davasının kaçakçılık suçu, vergi inceleme raporlarına ve mütalaaya uygun olarak 2010-2011 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı; vergi inceleme raporunda, inşaat sektöründe rekabetin yoğun olduğu,

daha düşük fiyatlara inşaat malzemesi satabilmek ve iş yapabilmek için sanığın belgesiz olarak piyasadan daha düşük fiyatlarla tedarik edip, belgelendirmediği inşaat malzemelerini sahte fatura almak suretiyle belgelendirme yoluna giderek sahte fatura kullandığının anlatıldığı cihetle, eylemlerin "sahte fatura kullanmak" olduğu dikkate alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, hatalı bilirkişi raporu ile eylemi "muhteviyatı itibariyle sahte fatura kullanma" kabulü ve bu suçlara özgü olarak vasıf değişikliğinde yeniden mütalaa alınması gerekmediği gözetilmeden,

mütalaa bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,