Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/12475 K.2017/1284

1- Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...’in duruşmada, diğer sanık ...’nin kendisini cüzi miktarda bir pay ile şirket ortağı yaptığını ancak kendisinin şirket işleriyle hiçbir ilgisinin bulunmadığını savunması, sanık ...’ın, ... ile birlikte şirket kurduklarını yaklaşık 7-8 ay çalıştıklarını savunması, 13.11.2006 tarihli yoklama fişinde sanık ...’ın imzasının bulunması,

sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, anılan yıllara ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra,

yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; vergi dairesinden şirkete ait faturaları kullanan mükelleflerin bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunması halinde yetkili temsilcileri dinlenilerek faturaları kimden aldıklarının kiminle ticari ilişki içinde bulunduklarının sorulması, gerektiğinde fatura üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule Göre de; 2- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; somut olayda sanıkların 2006 ve 2007 takvim yılları içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediklerinin kabul edilmesine karşın haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

3- 5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada, sahte fatura düzenleme suçu neticesinde oluşan somut zararın ne olduğu katılan kurumdan da sorulmak suretiyle tespit edilmeden, sabıkası bulunmayan ve hakkında takdiri indirim uygulanan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,