Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/12710 K.2018/8284

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2) Mahkemenin 26.05.2009 tarih, 2008/399 Esas, 2009/211 karar sayılı kararıyla sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/a maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.05.2013 tarih ve 2012/240 Esas, 2013/7609 Karar sayılı kararıyla bozulduğu ve sanık lehine ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluştuğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nİn 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 1., 2. ve 3. maddelerdeki ceza miktarının çıkartılarak yerlerine sırayla “ 18 ay, 22 ay 15 gün ve 18 ay 22 gün” ibarelerinin eklenmesi ve 3. bendinin sonuna,