Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1338 K.2018/7200

1-)Gündüzler beldesinde aile hekimi olarak görev yapan sanık ...’nın, 6 mağdur adına toplam 412,51 TL’lik reçeteyi gerçeğe aykırı olarak düzenlediğinin, Aydın eczanesini işleten sanık ...’ın da düzenlenen bu reçeteleri kullandığının ve bu şekilde iştirak halinde kazanç elde etmek suretiyle kamuyu zarara uğrattıklarının iddia olunduğu somut olayda;

her ne kadar sanıklar üzerilerine atılı suçları kabul etmeseler de mağdurların alınan ifadelerinde söz konusu reçetelerin kendilerine ait olmadığını ve ilaçları kendilerinin almadığını beyan etmeleri, bazı reçetelerde ilaçları alan kişi olarak sanık ...’nın ilaç mümessili olan eşi ...’nın adının yazılı olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; öncelikle suça konu reçetelerdeki mağdurlar adına atılı imzaların onlara ait olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması,

sanık ... elinde reçete ve kimlikle gelen kişinin ... olduğunu savunması karşısında ...’nın tekrar detaylı beyanına başvurularak bu ilaçları kendisinin alıp almadığının, arkadaki imzaların kendisine ait olup olmadığının, almış ise neden kendisinin aldığının sorulması ve gerekirse imza ve yazı incelemesi yaptırılması,

mağdurların geçmiş tarihli muayene evrakları ve kullanmış oldukları ilaç bilgileri tespit edilerek reçetede yazılı ilaçları kullanmalarını gerektirir hastalıklarının bulunup bulunmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bunların sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararları verilmiş olması,

2-)Sanık ...'ya yüklenen fiillerin sübuta ermesi durumunda resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasında.

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle yargılanarak hakkında Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2014 tarih, 2011/60 esas ve 2014/75 karar sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla;Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu gözetilerek açıklanan ilkeler doğrultusunda, fiil tarihleri de dikkate alınarak;

sanığın eylemlerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, bu dosyanın benzer nitelikteki Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/60 esas sayılı dosyası ile mümkünse birleştirilmesi, aksi halde dosyalar getirtilerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin intikal ettirilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

.