KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/1389 E., 2018/4701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Temyiz dışı sanık ...'nin, Ankara'da ikamet etmesine rağmen akrabası olan sanık ... ile irtibata geçerek Bursa'da bulunan Özel Bursa Emre MTSK'dan sürücü belgesi almak için gerekli belgeleri ve parayı sanık ...'e gönderdiği, sanık ...'ın kursiyer olarak kaydının yapıldığı, ancak ilgili belgelere diğer sanık ...'ın fotoğrafının kullanıldığı, bu şekilde sanık ...'ın yerine sanık ...'in işlemleri takip ettiği, Milli Eğitim Bakanlığı MTSAS modülüne ...'nin kimlik bilgileri girilmesine rağmen ...'ın fotoğrafının tarandığı,
kayıt için düzenlenen belgelerin, derslere ilişkin yoklama kayıtlarının sahte olarak düzenlenerek sanık ...'ın ... yerine 10/12/2011 tarihinde motorlu taşıt sürücü adayları sınavına girdiği, sınav evrakını imzaladığı ve sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ... adına V59537 seri numaralı B sınıfı sürücü sertifikası düzenlenmesini sağladıklarının iddia ve kabulü karşısında; son olarak düzenlenen sürücü sertifikasının resmi belge olması nedeniyle sanıkların eyleminin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliği yanlış belirlenerek özel belgede sahtecilik suçundan hükümler kurulması,
2)Kabule göre ise;
a-Suça konu motorlu taşıt sürücü sertifikası ve eki diğer sahte belgeler hakkında karar verilmemesi,
b-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/1389, K. 2018/4701, 17 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama