Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/161 K.2018/1752

1-Sanığın, suça konu 15/09/2008 tarihli sözleşmeyi Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/37 Esas sayılı dosyasında katılan aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasında delil olarak sunarak kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 14/02/2013 tarihli raporunda söz konusu sözleşme üzerinde katılan ... ismi üzerindeki imzanın onun eli ürünü olmadığının tespit edilmesi; sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, kredi alabilmesi için evini geçici olarak katılan adına devrettiğini, suça konu inanç sözleşmesi ile birlikte teminat olarak 500.000TL' lik senet de düzenlediklerini ancak katılanın aralarındaki sözleşmeye aykırı şekilde evi ...'a devretmesi üzerine tapu iptal ve tescil davası açtığını savunması; katılanın ise sözleşmeyi kabul etmeyerek imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; sanığın savunmasında geçen 500.000 TL değerindeki senet katılana gösterilerek senedin verilme nedeni ve üzerindeki yazı ile imzaların kendisinin eli ürünü olup olmadığının sorularak tespit edilmesi;

fiilin sübutu halinde, Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/37 Esas sayılı davasının sonucu araştırılarak eylemin TCK'nın 211. maddesi kapsamında "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde değerlendirilip tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a)5237 sayılı TCK'nın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler karşısında, cezanın maddede düzenlenen alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde dosya içeriğine uygun somut gerekçelerin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, "suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saiki, suça konu belgelerin niteliği, tehlikenin ağırlığı, suç konusunun önlem ve değeri" gibi maddede geçen bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle yazılı şekilde temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,

b) Sabıkası bulunmayan sanığın, sorgusunun istinabe yoluyla yapılmış olması nedeniyle, mahkemece davranışlarının bizzat gözlemlenmesinin olanaklı olmadığı gibi, suça konu belgenin bir hak iddiasının dayanağı olarak hukuk mahkemesine sunulmuş olması ve bu davanın sonucunun da bilinmemesine karşın, "pişmanlık duymadığı ve kişiliği" şeklindeki soyut gerekçelerle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,