Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1690 K.2018/6645

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde olaşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın eyleminin TCK'nın 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2012 tarihli ilamının, suç tarihi olan 14.08.2012 tarihinden sonraya ait bulunması nedeniyle tekerrür oluşturmadığı, sanığın tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeden, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Emanete kayıtlı bulunan sahte belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, ayrıca müsaderesine de karar verilmesi,