Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1802 K.2016/7152

Katılan vekilinin, T.C. Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 04.01.2010 tarih ve 42 sayılı oluruna istinaden temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ...'ün vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilip, sanık ...'ün temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının verdiği mütalaaya uygun olarak ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.07.2008 gün ve 2008/7641 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği,

birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'', ''sahte fatura kullanmak'' ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak veya düzenlemek” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılıp, hangi suçtan hüküm kurulduğu konusunda çelişkiye düşülmek suretiyle dava konusu yapılmayan “sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeyi bilerek kullanma” suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı kabul olunan sanık hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,