Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1822 K.2018/2647

1-... ... Yayın Elekt. Tic. Ltd. şirketinin müdürü olan sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında.

19.07.2010 tarih, VDENR-2010-928/47 sayılı vergi suçu raporunda, şirketin 2006 yılı sonuna doğru ticari faaliyetini terk ettiğinin, bu tarihe kadar düzenli olarak beyannamelerini vermiş olan şirketin, mükellefiyete ilişkin görevlerini yerine getirdiği dönemlerde beyan ettiği tutarların, sahte fatıra düzenleme fiiliyle ilgisi olması mümkün olmayan, makul tutarlar olduğunun belirtilmesi, sanığın, 2007 yılında işyerini kapatıp, şirkete ait defter ve belgeleri evinde muhafaza ettiğini, ....

Şirketi ile ticari ilişkisinin bulunmadığını, suça konu faturaları kendisinin düzenlemediğini, bir süre evinde misafir olarak kalan ... ...’ın düzenlenmiş olabileceğini savunması karşısında, suçun gerçek failinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu faturaları kullandığı tespit edilen... şirketi hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı şirket yetkilisi hakında soruşturma veya kamu davası açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması,

...t şirketi yetkilileri dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı, tanık ... ...’ı ve ...’ın beyanında geçen ... ... isimli kişiyi tanıyıp tanımadıklarının sorulması, ...n, CMK'nın 48. maddesine göre kendisi aleyhine tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ve .... ...’a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,