KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/2028 E., 2018/10915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa muhalefet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Sanık ... hakkında; mahkumiyet
A) Sanık ... hakkında 2007 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:
Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğunun, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek belirlenmesi nedeniyle, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
B) Sanık ... hakkında 2007 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:
Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince, hapis cezası ertelenen sanığın, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksun bırakılamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/2028, K. 2018/10915, 25 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama