KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/2043 E., 2019/1089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
1-Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan ve sanığın babasına tebliğ edildiği belirtilen 06/05/2010 tarih ve VDNY -2010-823/34 sayılı “Defter Belge İsteme Yazısı”nın aslı veya onaylı örneğinin dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kabule göre; a)Defter ve belgeleri gizleme suçunda temel hapis cezasının alt sınırının suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay” olduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki temel cezanın “1 yıl” olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,
b)5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
İncelenen dosyada, zarar değil tehlike suçu olan defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezasının adli para cezasına çevrilen sanığın adli sicil kaydında bulunan mahkûmiyetlerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel olup olmadığının Mahkemece araştırılarak, CMK’nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/2043, K. 2019/1089, 5 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama