Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/2675 K.2018/2701

1- Sanığın, sahte sevk irsaliye düzenleme suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.04.2009 tarihli iddianamesi ile hangi takvim yıllarında işlenen suçlar için dava açıldığı belli olmayıp vergi suçu raporuna atıfta bulunulduğu, 08.07.2008 tarihli vergi suçu raporunda ise sanığın 2006-2007-2008 takvim yıllarında sahte sevk irsaliye düzenlediğinin bildirildiği ve vergi suçu mütalaasının da bu 3 takvim yıllarına ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın düzenlemiş olduğu sevk irsaliyelerini kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte irsaliye kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

irsaliyelerin gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile irsaliyeleri kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp,

karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Her bir takvim yılında işlenen sahte irsaliye düzenlenmek suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu cihetle, aynı takvim yılında birden fazla irsaliye düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı için olduğu belirtilmeden tek bir suçtan hüküm kurulması,

b) 2006 ve 2007 takvim yıllarında suç tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden ve teşdit uygulanmasına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 3 yıl hapis olarak tayini,

3- Sanığın, defter ve belge ibraz etmeme suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 02.05.2008 ve 13.06.2008 tarihlerinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde, suç tarihinin 18.06.2008 ve 29.06.2008 olduğu nazara alınarak, gerekçeli karar başlığına 2007 olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

a)Sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeme gerekçesi olarak gösterilen sanığın adli sicil kaydındaki geçmiş sabıkasının karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin olduğu gözetilerek bu suçla ilgili uyarlama yapılıp yapılmadığının ilgili mahkemeden sorularak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve suç tarihinde geçerli olan 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki temel cezanın 1 yıl hapis cezası olduğu, suç tarihinden sonra 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle hapis cezasının asgari haddinin 18 aya çıkarıldığı gözetilmeden ve teşdiden ceza tayin edildiği de belirtilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

c) Sanığa 2006-2007 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin ibrazı için 02.05.2008 tarihinde, 2008 yılı defter ve belgelerinin ibrazı için 13.06.2008 tarihinde isteme yazılarının tebliğ edilmesi karşısında; ilgili vergi dairesine müzekkere yazılarak defter ve belgelerin neden iki farklı yazı ile istendiği, bunun bir zorunluluktan kaynaklanıp kaynaklanmadığının sorulmasından sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,