Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3473 K.2018/4684

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, vergi raporlarında sanıkların düzenlediği iddia olunan faturalar ile yine bir kısım kişi ve mükelleflerin adreslerinde yapılan aramalarda ele geçirilen faturalara yer verildiği ve hangi faturaların sanıklar tarafından düzenlendiği tam olarak tespit edilemediğinden,

araç ve evde yapılan arama sonucu sanıklardan ele geçirilen faturalardan ilgili takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması ve yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, zorunlu unsurları taşıdıklarının tespiti halinde, tüm dosya kapsamından sahte fatura düzenleme eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştiren sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile Vergi Mahkemesi kararlarına atıfta bulunularak yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanıklar hakkında,

“2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi.