Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3528 K.2016/6692

1- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia edilen sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kullanılan faturaları düzenleyen şirket ve şahıslar yönünden yapılan karşıt incelemeler neticesinde vergi inceleme raporları düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; faturaları düzenleyen kişi veya şirket yetkilileri hakkındaki tüm vergi raporlarının getirtilmesi, raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyalarının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- 15.02.2011 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 23.12.2010 gün ve VDENR-2010-IX-342/9 sayılı vergi inceleme raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak fiillerinin birbirinden bağımsız ve ayrı kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu gözetilmeden anılan yıllarda gerçekleştirilen sahte fatura kullanmak eylemleri tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,