Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3835 K.2016/4496

1- Sanığın sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yetkilisi olduğu ... San.ve Tic.

Ltd.Şti'nin gerçek bir mal alım satımı yapmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın söz konusu şirketi yurt dışına çıkabilmek için... ve ... isimli şahısların telkin ve yardımı ile kurduğunu, vergi dairesinde ve noterde çeşitli evraklara imza attığını, ancak kendisinin şirketin hiçbir işleminden haberdar olmadığını, herhangi bir fatura düzenlemediğini savunması ve anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle;

sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek, bu faturaları kullananlar belirlenip sanıktan alıp almadıkları hususunda ifadelerine başvurulması,

gerekirse faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği;

anılan suçun 08.02.2008 ile 03.07.2009 tarihleri arasında işlenmesi halinde ise öngörülen cezanın 1 yıldan 3 yıla kadar hapis olduğu cihetle, somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabulün bulunmaması da dikkate alındığında; suçun işlendiği 19.02.2009 tarihinde temel cezanın alt sınırının “1 yıl” hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde “18 ay” üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,