Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3855 K.2017/875

213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesi ile ilgili suçtan açılan davanın 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca: Ortadan kaldırma

Katılan vekilinin, 19.10.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan 03.09.2010 gün ve 2010/1546/59 sayılı “defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklikle "18 ay"a yükseltildiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarından sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,