Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3867 K.2018/6394

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan açılan kamu davasında; 1- Defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğ edildiği tarihte sanığın Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında ; 213 sayılı VUK'nın 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin aynı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında kalan nedenden dolayı ibraz edilmediği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nın 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçuna ilişkin hapis cezasının alt sınırının 6 ay olarak belirlendiği ve 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezasına çıkarıldığı gözetilmeden, sanık hakkında teşdit uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeksizin temel cezanın 6 ay hapis yerine, yazılı şekilde 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b- Sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi suç tarihindeki adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, zararın karşılanmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,