Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3911 K.2018/8371

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu' nun 359/a-2. maddesinde yazılı cezanın alt sınırı 18 aya çıkarıldığı gözetilmeden temel cezanın “6 ay hapis” olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında;

ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden mahkemeye kanaat geldiğinden cezası ertelenen ve suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, katılan kurumun oluşmuş zararlarının telafi edilmediği şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,