Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3936 K.2018/8594

Sanığın yetkilisi olduğu ….Ltd. Şti.'nin 2003 yılındaki defter ve belgelerinin, vergi incelemesi için istenmesine rağmen, kanuni süre içinde ibraz edilmediği iddia olunan davada; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1) Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması gerektiğinden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığının katılan idareden sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin getirtilip, denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 26.11.2008 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 12.12.2008 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 26.11.2008 olarak yanlış gösterilmesi,

b) Suç tarihi itibarı ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezası olmasına karşın, cezanın teşdiden uygulandığı belirtilmeden ve bu yönde somut bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 18 ay olarak fazla belirlenmesi,

c) Sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti olmayan, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanıktan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hukuksal durumunun, belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “...CMK'nin 231. maddesine 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen 5. fıkranın şartlarının oluşmaması...” gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında yazılı hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliğinin, hükümden sonra 24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,