Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4047 K.2017/2009

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23/06/2010 tarih ve 2010/9529 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2007 yılı için, sanık ... hakkında ise 2005 yılı için sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- ...Ltd. Şti.

Isimli şirketin yetkilileri olan sanıklar hakkında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ın savunmasında, şirket hissesini 2006 yılında diğer sanığa devrettiğini, bu tarihten sonra da şirketle bir ilgisi kalmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın ise şirket hissesini devraldıktan kısa bir süre cezaevine girdiğini, şirket işlemleri ile bir ilgisi bulunmadığını, cezaevine girdikten sonra şirket ile diğer sanık ...'ın ilgilendiğini savunması, vergi tekniği raporunda 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlenen faturalardan da somut olarak bahsedilmemesi, suça konu faturaların dosya içerisinde yer almaması,

sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için;

suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesinden sonra, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen varsa vergi inceleme raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı,

açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile,

faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan kişi ve şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması,

UYAP üzerinden yapılan kontrolde sanık ...'ın 22.09.2006 ile 21.09.2007 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğu hususu da gözönüne alınarak vergi incelemesi sırasında ifade veren ve 2007 yılı başlarına kadar şirketin defterlerini tutan ve kendisine tüm belgeleri ...'ın getirdiğini beyan eden Yusuf Çetin'in de tanık olarak beyanının alınmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-) Her bir takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde sanıkların eyleminin zincirleme biçimde işlediği ve cezasının TCK'nun 43. maddesi ile artırılması gerektiği cihetle, fatura tarihleri tespit edilerek sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,