Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4218 K.2018/3784

Ek karar; temyiz isteminin reddi

Yokluğunda verilen kararın sanığın mahkemede beyan ettiği ... adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine cezaevine bildirdiği adresin tespiti için yazılan müzekkereye verilen ...

Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğünün 19.02.2014 tarihli cevabında, adresin ... olarak bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkemede bildirdiği 21 nolu daireye yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine, bu defa cezaevinden bildirilen adresteki 25 numaralı daireye tebligat çıkartılması yerine, mahkemeye bildirilen 21 numaralı daireye adresine çıkartılan tebligatın bila infaz iadesi üzerine aynı daireye Tebligat Yasası'nın 35.maddesi uyarınca tebligatta bulunulması usulsüz olduğundan, sanığın hükmü öğrenme ile yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilmekle, 01.02.2016 tarih ve 2012/472 esas,

2017/466 sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında;

sanığın eyleminin, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunarak sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,