Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4242 K.2016/5497

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, en aleyhe kabulle 01.01.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 30.04.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK.nun 347. Maddesinde düzenlenen "sahih bir keyfiyetin esbabı sübutiyesini tedarik maksadıyla belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği iddia edilen 01.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,