Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4317 K.2018/4972

Sanıklar ... ve ... hakkında 2005, 2006, 2007, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları ile 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan; açılan davalar yönünden mahkemece ayrıca hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve...hakkında, 2005,2006,2007,2008, 2009 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarından;sanıklar ... ve... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanıkların suçlamaları kabul etmemesi, sanık ...'nın dava konusu suçu ihbar edenin kendisi olduğunu, sanıklar ... ve ..'nın kendi adına şirket kurduklarını ve kurar kurmaz da vekaletname aldıklarını ve sahte fatura düzenleyerek piyasaya verdiklerini ifade etmesi,

diğer şirket ortağı sanık ...'in ise söz konusu şirkette 6-7 ay işçi olarak çalıştıktan sonra kendisini ...'nın SSK'lı yapacağı taahhüdü ile noterde belgeler imzalatmak suretiyle iradesi dışında ortak yaptığını, ortak olmadığını başka bir şirkete geçince öğrendiğini beyan etmesi,... ve ...'un ise ...'nın talimatlarıyla hareket ettiklerini ...'nın şirket müdürü olduğuna dair beyanları karşısında; suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında;

sanıkların 2005,2006,2007,2008,2009 takvim yıllarında düzenlendikleri ve başkaları tarafından düzenlenenleri kullandıkları iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;

a-Düzenledikleri iddia olunan faturalar kendilerine gösterilerek faturadaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b- Kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, düzenledikleri iddia olunan faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

ba-Şirket adına düzenlenen faturaları kullananlar ve şirket adına kullanılan faturaları düzenleyenler tespit edilip, kullanan ve düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

bb-Şirket adına düzenlenen faturaları kullanan ve şirket adına kullanılan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları veya kime hangi ticari ilişkiye dayanarak verdikleri konusunda beyanları da alınarak bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığının sorulması,

c-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa-Şirket adına kullanılan faturaları düzenleyen ve şirket adına düzenlenen faturaları kullanan kişi ve şirketlere ilişkin mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması,

bb- Daha sonra şirket adına kullanılan faturaları düzenleyen ve şirket adına düzenlenen faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yapılması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre ise;

a-Sanıklar,... ve ... hakkında, temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 9 ay yerine 3 yıl 8 ay olarak eksik tayin edilmesi,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,