Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/5245 K.2018/9634

Vergi mükellefi olan sanığın, kontör toptan satış işini fiktif yapıp, bu amaçla düzenlediği 2008 ve 2009 yıllarındaki kontör satış faturalarının tamamının gerçek bir mal ve hizmet satışına ilişkin olmayıp sahte olduğu iddiasıyla açılan davada; sanığın faturaların gerçek ticarete dayandığını savunması, ancak alışverişleri kanıtlayacak bir ödeme belgesi sunamaması; yüksek cirolara rağmen ödeme işlemlerinin banka yolu ile gerçekleştirilmemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sanık hakkında tefecilikten açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, varlığının tespiti halinde dosyanın getirtilerek incelenmesi, ilgili belgelerin örneklerinin dosya içine alınması,

2- Vergi tekniği raporunun sonuç kısmının 5. bölümünde belirtilen faturaların asılları veya onaylı örneklerinin vergi dairesinden sorularak getirtilmesi, adlarına fatura düzenlenen kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, kendilerinden faturalarda belirtilen kontör veya malları alıp almadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında her bir yıl için ayrı TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,