Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/5486 K.2019/7572

Gerekçe kısmında dava ile ilgisi olmayan...'in savun...masına yer verilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün olan maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

1- Sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında muhasebecilik hizmeti verdikleri ... İnş. San. Tic. Ltd.

Şirketinin yetkilileri olan ...ve ...’in sahte fatura düzenlemek fiiline iştirak ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında özetle; kısa bir süre söz konusu şirketin muhasebe işlerine baktıklarını, sahte fatura düzenlenildiğini yapılan soruşturma sonucunda öğrendiklerini, kendilerine getirilen evrakı doğru kabul ederek muhasebeleştirme işlemleri yaptıklarını söylemeleri; sanıkların vergi müfettişlerine verdikleri ifadelerinde ...İnş. San.Tic.Ltd.

Şti. yetkilisi ... ile yaptıkları sözleşme gereği şirketin yasal defterlerini tutup ...'ın bizzat ya da çalışanı aracılığıyla kendilerine getirdiği bilgi ve belgelere göre ilgili dönem beyannamelerini verdiklerini, bu belgelerin kendi içinde tutarlı olması nedeniyle ve iş yerini bizzat gördükleri için belgelerin sahte olduğundan şüphelenmediklerini söylemeleri.

UYAP üzerinden yapılan araştırmada ...İnş.San.Tic.Ltd.Şti. yetkileri olan ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı ve 2012/1141 Esas ve 2014/367 Karar sayılı karar ile haklarında mahkumiyetleri hükümlerinin verildiği, verilen kararın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiğinin anlaşılması;

... ve... isimli kişilerin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen davadaki savunmalarında adı geçen şirketin kendilerine ait olmadığını, iş bulma vaadiyle birtakım belgeleri imzaladıklarını, haberleri olmadan adlarına şirket kurup işleten kişlerden şikayetçi olduklarını belirtmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- İddia konusunun aynı mükellefiyete ve aynı faturalara dayanması, aynı olaydan dolayı sanıklar haklarında vergi raporları düzenlenmesi nedeniyle sanıklar hakkındaki yargılamanın birlikte yürütülmesinde zorunluluk bulunduğundan asıl failler hakkında Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2012/1141 Esas numaralı dava ile temyiz incelemesine konu olan bu davanın birleştirilmesi, birleştirilen dosyanın sanıkları ... ve...'e sanıkların önceki savunmaları ve vergi müfettişine verdiklari ifadeler okunarak sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse bu sanıklarla yüzleştirme yapılması,

2-Suç konusu faturaların mükellef kurumun bağlı olduğu vergi dairesinden ya da bu faturaları kullanan şirketlerin bağlı oldukları vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilmesi; sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmediklari takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suç konusu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden rapor alınması;

3- Faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkilileri dinlenip, sanıkları tanıyıp tanımadıkları, faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları ve faturaların verilmesinde sanıkların iştirakinin olup olmadığı konusunda beyanlarının alınması;

4-3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında sanıkların mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte belge düzenlemek suçuna iştirak ettiğinin ve buna dair delillerin karar yerinde açıklanıp tartışılması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Kabule göre de;

a)TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca suçu, doğrudan doğruya birlikte işleyerek iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceğinden, iştirakın niteliği belirlenmeden ve VUK'nin 360. maddesine göre sanığın suçtan menfaat elde edip etmediği de araştırılmadan hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,