Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/5490 K.2016/6912

I- Sanık ... hakkında verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde

Sanığın yokluğunda verilip, duruşmada bildirdiği adresine 08.05.2013 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.05.2013 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında verilen hükme ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanık hakkında 26.08.2011 tarihli tebligata rağmen sorumlu müdürü olduğu şirkete ait defter ve belgeleri ibraz etmediği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın defter ve belgelerin işlerin takibi için vekaletname verdiği ...'ta olduğunu, ... cezaevine girince ona ulaşamadığından ibraz edemediğini savunması ile tanık olarak dinlenen ...'ın kendisinin cezaevine girerken defter ve belgeleri ...'e ulaştırması için diğer sanık ...'e verdiğini, cezaevinden çıkınca ...'e belgelerin verilmediğini öğrendiğini, defter ve belgeleri bir kahvehanede buldukları şeklindeki beyanı ile sanık savunmasını doğrulaması karşısında, sanığın suç kastı ile hareket ettiği ve atılı suçu işlediğine ilişkin sübut delillerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihinden önce 5904 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltilmesi nedeniyle temel cezanın 18 ay olarak tespiti yerine 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,