Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6030 K.2018/6060

1-)5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 tarih ve 2011/4844 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında verilen mütalaaya aykırı olarak.

"2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davasının açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilerek.

“2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilmesi, sahte fatura kullanmak suçlarından ise yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden “sahte fatura kullanmak” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden; iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan sahte fatura düzenlemek suçundan yazılı şekilde beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulmuş olması,

2-)213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,