KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/6188 E., 2019/915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zaafiyete düşülmemesi gerekir.
Buna göre tutanaklara yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanık hakkında, yargılama sürecindeki davranışları, kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve diğer şahsi halleri lehe değerlendirilip takdiri imdirim nedeni olarak kabul edilip hükmolunan hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmesine rağmen, devamında 5271 sayılı CMK'nin 231 ve 51. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılırken, kamu zararının giderilmemesi,
yargılama sürecindeki davranışları ve pişmanlık duymaması aleyhe gerekçe gösterilerek anılan maddelerin uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi karşısında, Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının; kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu,
"defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçlarında somut bir zarardan söz edilemeyeceği de dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmak suretiyle, sonucuna göre çelişkiye ve zaafiyete düşülmeden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/6188, K. 2019/915, 24 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama