Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6349 K.2018/5199

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan: Mahkumiyet

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikâyetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A) Sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, davanın reddine dair kurulan hükümlere ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara atılı suçun öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıkların 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, davanın reddine dair kurulan hükümlere ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar sanıklar hakkındaki Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/11 Esas, 2011/655 Karar sayılı dosyasına ait kamu davasının konusu ile temyize konu Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/665 esas sayılı dosyasına ait kamu davasının konusunun aynı olduğu belirtilerek sanıklar hakkında açılmış olan kamu davasının CMK'nın 223/7 maddesi gereğince mükerrer dava olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de.

Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasına ait Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2009 tarih 2009/15420 sayılı iddianamesinin UYAP'tan yapılan incelenmesinde; sanıklar hakkında açılan kamu davasının konusu 2005, 2006 ve 2007 yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu ve ...Ltd. Şirketi, ... Metal...Ltd. Şirketi, ... Ltd. Şirketi ile ...Ltd. Şirketi tarafından düzenlenen sahte faturaların mükellef ....Ltd.

Şirketi tarafından kullanılması eyleminin dava konusu edildiği; temyize konu olan Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin dosyasına ait Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/10/2010 tarih 2010/7574 sayılı iddianamesi ve bu iddianamenin dayanağı olan ...'nın 06.10.2010 tarih VDENR-2010-1642/49 sayılı Vergi Suçu Raporu'nun incelenmesinde ise, faturaları kullanılan şirketlerin ...D. Döküm.. Ltd. Şirketi,... İnş...Ltd. Şirketi, ... İnş... Ltd. Şirketi, ...

Dayanıklı Tüketim Malları..Ltd.

Şirketi olduğu; sonuç olarak, Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/11 Esas, 2011/655 Karar sayılı dosyasında yargılaması yapılan kamu davasının konusu ile Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/665 esas sayılı kamu davasının konusunun aynı olmadığı anlaşıldığından; davaların birleştirilmesi, mümkün olmadığında ilgili belgelerin dosya içine alınması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek davasının esası hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, mükerrer olduğu gerekçesiyle davaların reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

C) Sanıkların 2008 takvim yıllında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyetlerine dair kurulan hükümlere ilişkin sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP'tan yapılan sorgulamada, sanıkların Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2009/587 E. 2012/995 K. sayılı hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 21. Ceza Dairesi tarafından 07.06.2016 tarih ve 2016/4595-4943 E.-K. sayı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında; sözü edilen dosyanın getirilip şirket ismi ve vergi numarasının da incelenerek, davanın mükerrer açıldığının tespiti halinde sanıklar hakkında CMK'nın 223/7. maddesi gereği davanın reddine karar verilmesi gerektiği, aksi durumda her iki davanın birleştirilmesi, mümkün olmadığında ilgili belgelerin dosya içine alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,