Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6545 K.2019/672

b) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan, TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

.... Rapor Değerlendirme Komisyonunun 13.04.2012 tarihli RDK/10 sayılı mütalaasında, sanıkların 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlendikleri, sahte fatura kullandıkları, defter ve belgeleri ibraz etmedikleri belirtilmesine rağmen, sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Mükellefiyet tesis ettirilen 07.05.2011 tarihinden, 2011 yılı Ekim ayına kadar düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun vergi tekniği raporunda belirtilmesi; sanıklardan ...’ın diğer sanık ...’a 19.08.2011 tarihinde vekaletname verdiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2012 tarihli iddianamesi ile dava konusu yapılan "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan ayrıca hüküm kurulması gerekirken, “TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK’nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmesi; 2011 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.