Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6614 K.2019/2260

Katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Haklarında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılan sanıklardan ...’ın, kızının hasta olduğunu ve paraya ihtiyacı bulunması nedeniyle diğer sanık ...’ın kendisini ...isimli kişiyle tanıştırdığını, ... isimli kişinin para verdiğini, kendisinin de noterde bazı evraka imza attığını, ancak şirketle hiçbir ilgisi olmadığını, sahte faturaları kendisinin düzenlemediğini,... ile ...’ın sahte fatura düzenlediklerini duyduğunu savunması,

sanık ...’ın, 09.12.2010 tarihli savunmasında,... isimli şahsın borçları olduğunu, bu nedenle kendisine yardımcı olmak amacıyla 2004 yılında imzaladığı bazı belgeleri ona verdiğini, ...’la ise herhangi bir ticari ilişkisi olmadığını beyan etmesi, 01.08.2012 tarihli savunmasında ise; ...’ün kendisi ve diğer sanık ...’tan kendisine kefil olmalarını istediğini, bu nedenle notere giderek evrak imzaladıklarını, ancak herhangi bir fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan mükellefler hakkında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açıldığının anlaşılması halinde dosyaların duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri ya da şahısların tanık olarak beyanları alınarak söz konusu faturaları hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara aidiyeti hususunda bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip sahte fatura düzenleme suçunda failin, şirket yetkilisi dışındaki kişilerin de olabileceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı nazara alındığında, 2008 takvim yılına ilişkin olarak suç tarihi kesin olarak belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken suç tarihi belirlenmeden değişiklik öncesi düzenleme dikkate alınarak hüküm kurulması,

c- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,