Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6615 K.2018/5876

I- Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğünün 988 043 9336 vergi numaralı mükellefi olan Yurtseverler İnş. Emlak Gıda Nak. ...Ltd.

Şti'nin ortakları olan sanıklar hakkında 2007-2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıklar ... ve ...’nın şirket işleriyle ilgilenmedikleri, yönetici olmadıklarına dair savunmada bulundukları, sanıklardan ...'un şirketteki payını 27.08.2008 tarihinde noter sözleşmesiyle sanık ...'a devrettiği, sanık ...'in ise payını 07.09.2007 tarihli noter sözleşmesiyle Sultan Dursun'a devrettiklerini savunmaları karşısında;

sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi,

sanıkların düzenlediği ve kullandığı iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların ortağı oldukları şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan ve kullandıkları faturaları düzenleyen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması,

bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan/düzenlemekten dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi;

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan/düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması;

sanıklar ... ve ...'in şirket işleriyle ilgilenmeyip paylarını devrettikleri, sanık ...’nın ise şirkete ...'ın ricasıyla ortak olup şirket işleriyle ilgisinin olmadığına dair savunmalarının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, öncelikle sanıklar tarafından dosyaya sunulan noter devir sözleşmelerinin doğruluğunun araştırılması, sözleşmelerin ilgili noterlikler tarafından düzenlendiğinin teyit edilmesi halinde, paylarını devreden sanıkların devirden sonra şirket adına herhangi bir işlem yapıp yapmadıklarının araştırılması, sanıkların sorumlu oldukları devirler saptandıktan sonra tüm sanıklar açısından suçun sübutunun tespiti için;

faturaları kullanan/düzenleyen şirket yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarını/kimlere düzenlediklerini, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

I1- Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında vergi tekniği raporu ve vergi suçu mütalaasına uygun olarak 2007-2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, her bir takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her takvim yılı için sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından tek hüküm kurulması, yasaya aykırı

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,