Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6732 K.2019/471

Defter ve belgeleri saklama ve istendiğinde ibraz etme yükümlülüğünün mükellefe ait olması ve sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda kastı kaldıran mücbir sebep de oluşturmaması nedeniyle, usulüne uygun tebligata rağmen defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirerek sanığa yüklenen suçun sabit olduğuna karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasanın 23. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde yazılı cezanın alt sınırı 18 aya çıkarıldığı halde, temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak takdir edilmek suretiyle eksik ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zaafiyete düşülmemesi gerekir. Buna göre suç tarihi itibariyle engel adli sicil kaydı bulunmayan ve tutanaklara yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanık hakkında, "geçmişi" lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilip temel ceza üzerinden indirim yapılmasına rağmen, devamında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca değerlendirme yapılırken, "geçmişteki hali ve kişilik özellikleri" aleyhe gerekçe gösterilerek anılan maddelerin uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "10/07/2012" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2012" şeklinde eksik yazılması,