Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/7113 K.2019/1041

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında yer alan, “Kesinleşmiş hükümlerde, 647 sayılı Yasa'nın 4 , 6 veya 5271 sayılı Yasanın 50 ya da 51. maddelerinin uygulanıp, uygulanmamasının ... , eski yasa döneminde işlenip, adli sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkûmiyetler ile ertelenmiş ve vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkûmiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı,” şeklindeki açıklama karşısında,

sanığın adli sicil kaydında görünen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2005 tarihli ve 2004/274 esas 2005/575 sayılı kararı ile hükmedilmiş olan erteli cezanın esasen vaki olmamış sayılmasına ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı tartışılmadan, kasıtlı suçtan mahkum olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53/ 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 19.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 05.12.2012 tarihinin, defter belge ibraz etmeme suçunun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 2013 olarak yanlış gösterilmesi,