Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/7952 K.2018/5990

Sanığın 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; her ne kadar sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiş ise de; dosya içerisinde herhangi bir fatura aslı yada suretinin bulunmaması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

suça konu fatura asılları veya onaylı suretlerinden 2006 ve 2008 takvim yılları için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şahıs/şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, haklarında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde faturalar üzerinde yer alan yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,