Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/8215 K.2018/6711

A)213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının, sanık hakkında "2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu; mütalanın dayanağı olan vergi suçu raporu ve eklerinin ise sanık hakkında "2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 25.07.2013 tarih ve 2013/32665 Esas sayılı iddianamesi ile “2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün de sahte fatura düzenleme suçundan kurulduğu,

ancak 2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; vergi dairesi başkanlığından sanık hakkında "2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan mütala verilip verilmeyeceğinin sorulması, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken; dava konusu olmayan "2013 yılında sahte fatura düzenleme" suçundan hüküm kurulması,

B)2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mütalaa verildiği takdirde;

Sanığın, söz konusu şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığını, şirketin asıl sahibinin Kerem Özsoy olduğunu, kendisinin sadece verilen talimatları yerine getirdiğini savunması; vergi incelemesi sırasında beyanlarına başvurulan şirket çalışanlarından Neslihan Yıldız'ın ifadesinde kendisini işe alanın sanık ... ve babası olduğunu, maaşını bu kişilerin ödediğini beyan etmesi.

Yeşim Çetin Özsoy'un, şirketin sahibi olarak sanığı ve babasını bildiğini beyan etmesi; ...'ın, şirkette kesinlikle çalışmadığını, sigortalılık işlemlerinin sanık tarafından yerine getirildiğini beyan etmesi, şirketin mali müşaviri olan Cem Baydar'ın ise şirketin kuruluşundan itibaren tüm işlemleri ...'ın yaptığını, onunla muhatap olduğunu beyan etmesi karşısında; suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında;

sanığın 2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

bb)Yukarıda isimleri geçen ..., ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın şirketi fiilen idare edip etmediğinin tespit edilmesi,

ÖK.