Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/8661 K.2018/6324

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.10.2012 tarih ve 2012/48142 Soruşturma- 2012/15044 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Gaziantep Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı 1 No‘lu Rapor Değerlendirme Komisyonu‘nun 04.09.2012 tarih ve 2012-M/25 sayılı mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı,

sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği halde, kararın gerekçe kısmında sahte fatura kullanma suçundan bahsedilip, hüküm kısmında ise “sahte fatura düzenleme“ suçundan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş

olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b. maddesi ile cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına“ çıkarıldığı nazara alındığında, belirtilen suç tarihlerinde sahte fatura kullanma suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak uygulandığı da belirtilmeksizin, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3- “21.04.2007“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2007“ şeklinde eksik yazılması,

4- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,