Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/868 K.2018/2110

Katılan sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

1- Sanık ... müdafinin, kasten yaralama eyleminden verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında doğrudan takdir ve tayin olunan 2.000 TL adli para cezasının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... müdafinin, katılan sanık ... hakkında sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmediği gibi hakkında katılma kararı da verilmeyen sanık ...’ın bu hükme yönelik temyiz hakkı bulunmadığından müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında basit tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik müdafiinin temyiz talebine gelince;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen “tehdit” suçu uzlaşma kapsamına alındığından, taraflara usulüne uygun uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,