Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/8716 K.2019/1561

Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar ... ve ... haklarında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan makhûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarını işlediklerinini iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıklardan ...‘ın aşamalarda alınan savunmalarında, sanık ... ile birlikte şirketi kurduktan sonra 7-8 ay birlikte faaliyet gösterdiklerini, şirketin işlerinin bozulması üzerine il dışına gittiğini ve şirket işlerinin yürütülmesi için iş yeri çalışanı olan sanık ...‘ya vekalet verdiğini, bu süreçte şirketi diğer sanıkların birlikte idare ettiklerini beyan etmesine ve sanık ...‘nın da bu beyanı doğrulamasına karşın,

Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 19.09.2012 tarihli ve 2012-A-1141/39 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine göre sanık ...‘ın, Ankara 40. Noterliği‘nin 06.06.2011 tarihli ve 20492 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile sanık ...‘ya vekalet verdiği ve faturaların büyük bölümünün sanıklar ... ve ...‘ın şirket işlerini birlikte yürüttükleri döneme ait olduğunun anlaşılması karşısında,

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık ... hakkında da mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında “2010-2011” şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, 2010 takvim yılı için “31.12.2010”, 2011 takvim yılı için “30.06.2011” olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 16.02.2013 tarihli 2012/138816 Soruşturma ve 2013/7002 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 02.11.2012 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasına uygun olarak sanıklar hakkında, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı halde, kararın gerekçe kısmında "sahte fatura düzenleme" suçundan bahsedilip, hüküm fıkrasında ve kısa kararda ise "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması ile sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulurken uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,