Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/8884 K.2018/3498

13.03.2011 tarihinde... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan çalışmada sanığın görevlilere üzerinde kendi fotoğrafının yapıştırıldığı ... adlı şahsın kimlik bilgilerini içerir nüfus cüzdanını ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda, mahkemece sanık hakkında TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü verildiği ve sanık müdafiinin temyiz talebi ile dosyanın Dairemiz 2013/19001 Esasına kaydedildiği,

dairemizin 10.09.2015 tarih, 2013/19001 Esas, 2015/28451 Karar sayılı ilamı ile suça konu nüfus cüzdanı aslının incelenmek üzere dosyaya eklenmesi amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere tevdii kararı verildiği ve yapılan yazışmalar sonrasında ...

Adli Emanet Dairesi'nin 07.04.2016 tarihli cevabi yazısından suça konu nüfus cüzdanının sehven imha edildiği anlaşılmış ise de, 13.03.2011 tarihli olay tutanağında sanığın suça konu nüfus cüzdanını ibraz etmesinden sonra kendisinden ehliyetin istenilmesi ile kaçmaya başladığının, yanında bulunan eski eşi olduğunu beyan eden ...'in yapılan şifai görüşmede kaçan şahsın isminin... olmadığının, gerçek adının ... olduğunu söylediğinin belirtilmesi, dosyada mevcut ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 14.03.2011 tarihli raporunda;

"...adına düzenlenmiş ... seri numaralı nüfus cüzdanı, Belge İnceleme Laboratuvarında döküman inceleme cihazları ve diğer optik aletler yardımıyla incelenmiş ve neticede; bahse konu nüfus cüzdanındaki fotoğrafın daha önce aynı yerdeki fotoğrafın sökülmesinden sonra yapıştırılmış olduğunun, yapılan sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu cihetle,

tetkik konusu nüfus cüzdanının aldatma kabiliyetini haiz olduğunun" belirtilmesi nedeniyle tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğine karar veren mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.