Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9098 K.2018/8083

1- Sanık hakkında 2010 takvim yılında 213 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

“Sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, 26.09.2012 tarih 2012/6708 Esas sayılı iddianame ile düzenleme ve kullanma suçlarından dava açılmasına karşın tek bir mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2011 takvim yılında 213 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, 26.09.2012 tarihli iddianame ile “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından dava açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı,

sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği cihetle, “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceği vergi dairesinden sorulup, verilmemesi halinde sahte fatura kullanma suçu yönünden davanın düşürülmesine, verilmesi halinde ise sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin ayrı suçlara vücut verdiği gözetilerek ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, hangi suça ilişkin olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,