Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9121 K.2016/8796

Sahte olduğu iddia edilen faturaların 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları gelir vergisi beyannamelerinde kullanılması karşısında, gerekçeli karar başlığına eksik ve yanlış gösterilen suç tarihlerinin 16.03.2006, 16.03.2007, 16.03.2008 ve 16.03.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş,

I- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün ve 6-230/32 Esas-Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesindeki denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı cihetle, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın takdiren tamamen infaz kurumunda çektirilmesine” karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkralarındaki TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerde yer alan “1 yıl” ve “denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın takdiren tamamen infaz kurumunda çektirilmesine,” ibarelerinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla “1 yıl 8 ay” ve “deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen yada tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına,” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

1- Sanığın kullandığı ve sahteliği iddia olunan faturaları düzenleyen mükellef hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sahte fatura düzenleyen ilgili şirket hakkında düzenlenen raporlar eksiksiz bir şekilde getirtilerek, şirket yetkilisi hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması,

açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 2007 takvim yılına ilişkin kurulan hükümde;

a) Sahte faturaların gelir vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 16.03.2008 olacağı cihetle, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün ve 6-230/32 Esas-Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesindeki denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı cihetle, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın takdiren tamamen infaz kurumunda çektirilmesine” karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi, yasaya aykırı,

d) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

4- 2008 takvim yılına ilişkin kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,