Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/92 K.2018/3322

1)Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ın, suça konu sanık ...'un diğer sanık ... yerine alkolmetreye üfleyerek sanık ... adına "alkolsüzdür" raporu tanzim edilmesiyle ilgisinin bulunmadığını savunması, sanık ...'un ise sanık ...'ın kendisini çağırarak, hastanede bulunan polislerle birlikte alkolmetreye üfleyeceksin dediğini savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her iki sanık müdafii olarak oturumlara katılıp savunma yapması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a)Sanık hakkında alkollü araç kullandığı isnadı dolayısıyla yapılmak istenen alkol muayenesine, kendisi yerine ...'ın yardımıyla ...'u sokup, kendisi hakkında " alkolsüzdür" raporu tanzim edilmesini sağlayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin kabul olunduğu kamu davasında, ...'un kamu görevlisi olan doktora sanık olduğu yönünde izlenim vererek alkolmetreye üflemesi neticesinde "alkolsüzdür" raporunun düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; ...'un yalan beyanda bulunma eylemine iştirak mahiyetinde olan sanığın suça konu eyleminin TCK'nın 206/1. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,