Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9371 K.2017/6705

Sanık hakkında diğer suçlardan; mahkumiyet

I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz talebi ile özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının ve diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yüklenen mühür bozma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı cihetle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün; "özel belgede sahtecilik" suçu yönünden ise toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

1) Elektrik dağıtım şirketi tarafından borcundan dolayı elektriği kesilen ve sayacı sökülen sanığın, kurum bilgisi dışında sayaç takarak kaçak elektrik kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suç tarihinden önce bahse konu işyerinden taşındığı, dosya içinde bulunan 05.11.2010 tarihli görgü tespit ve araştırma tutanağında suç tarihinde iş yerinin.... Eğitim Kültür Sosyal Yardımlaşma Derneğinin faaliyet gösterdiği, sorumlusunun da ....olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanmayacağı, 53/1-c fıkrasındaki diğer hakları bakımından uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,