Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9409 K.2018/4272

A- Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik olarak dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının, 05.11.2015 tarihinde yokluğunda verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirlenen “bir aylık“ yasal süresinden sonra 16.12.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu yönünden; TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması; TCK'nın 267/1. maddesinde tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.

Somut olayda.

12.08.2015 tarihli tutanak içeriğine göre, dolandırıcılık suçu kapsamında yakalanan sanık ...’nin, kendisini yeğeni olan katılan ... olarak tanıttığı, çelişkili bilgiler vermesi üzerine yapılan araştırma ve parmak izi incelemesi sonucu gerçek kimliğinin belirlendiği, aracında yapılan aramada da katılan ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin ele geçtiği anlaşılmış ise de, tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre düzenlendiği, sanık hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı,

başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun unsurları oluşmadığı gibi, katılan ... adına düzenlenmiş bir belge bulunmaması nedeniyle TCK'nın 206/1. maddesinde tanımlanan suçun da gerçekleşmediği, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğunun gözetilmemesi,

2) Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu belgelerin aynı anda ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 204/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Dolandırıcılık suçları yönünden; hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253. maddesi uyarınca, TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen “dolandırıcılık” suçu uzlaşma kapsamına alındığından, taraflara usulüne uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğunun bulunması,

4)Kabule göre de;

a) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 267/2. maddesinde öngörülen düzenlemenin, iftira suçunda ilgili kişiye yüklenen eylemin maddi eser ve delillerine ilişkin olduğu ve sanığın başkası adına düzenlediği sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini, soruşturma ve kovuşturma işlemleri sırasında kendisininmiş gibi ibraz etmesinin, aynı kanunun 268. maddesinde tanımlanan suçun maddi

öğesini oluşturduğu gözetilmeden, sanığa verilen cezanın bu gerekçe ile artırılması,

b) Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; tayin olunan sonuç hapis cezasının, “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine, “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,