Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10187 K.2020/957

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1-5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesi uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında;

"daha önce HAGB kararı verilmiş olup sanığın bu kararın gereğine uygun davranmadığı anlaşılmakla sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin taktiren uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, çelişkili gerekçeler ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,